X edycja festiwalu Ukraina w Centrum Lublina2017

Ukraina w centrum Lublina 2009

 Warsztaty gry na drumli

 

Ukraińcy nazywają to - drymba, polacy - drumla, jakuci - komuz, a węgrzy - doromb. Jeden z najdawniejszych instrumentów muzycznych na którym nie grają chyba w Afryce. Natomiast w Ukraińskich Karpatach sztuka gry na drumli przetrwała do dziś. Dwóch sławnych muzyków z Kijowa i Lwowa zapraszają w świat Karpatskich dźwięków.

 

Ukraina w Centrum Lublina: Banda Arkan sound system

 

Tak brzmiałyby współczesne dyskoteki, gdyby huculscy muzykanci zeszli z gór do klubów i na parkiet, a zamiast skrzypiec, cymbałów oraz bębna zagraliby na pulpicie dj-ejskim z energetycznym jamajskim rasta. Idea utoworzenia huculskiego soundsystemu - wolnej muzycznej formacji na granicy prawdziwej etnicznej tradycji oraz współczesnej muzyki pojawiła się u dj Binghi w roku 2006. I tak się pojawiła Banda Arkan - zespół uniwersalnych muzyków.

„Banda" - dawne słówko ukraińskie, które oznacza zespół, gromadę, grupę, a „arkan" - znany huculski taniec męski, jednocześnie „arkan" - to jest coś, co jak już raz złapie „ofiarę" to jej nie wypuści. Tak jest i z tą muzyką.
Zespół jest gorąco przyjmowany na licznych koncertach od Donecka do Rachowa; na imprezach w Szeszorach i Festiwalu Eksperymentalnej Muzyki Elektronicznej „Kvitnu", open-airach, wspólnych koncertach z Perkałabą, Dachą Brachą, Hajdamakami, Propala Gramota oraz Hucul Kalipso.
A na ostatnich Szeszorach 2008 soundsystem Banda Arkan porwał kilka tysięcy ludzi zwariowanym koktajlem bitów elektronicznych, huculskiej i bałkańskiej muzyki, jamajskiego basu oraz ogromną dawką pozytywnej energii.

Skład zespołu:
Kostiantyn Markevycz (dj Binghi): komputer, drymba, tamburyn, śpiew, wibracje
Ostap Kostiuk (Huculska kapela Baj): flojara, tyłynka, duda, drymba, trombita, śpiew
Lubomir Iszczuk (Zespół Burdon): darbuka, tamburyn, didżeridoo, lira korbowa, drymba

 

 

Ukraina w Centrum Lublina: Koncert Doshid Sonca

 

Doshid Soncia - Lwowski zespół autentycznego śpiewu. Członkami grupy są młode dziewczyny: Nastia Hvozdarova i Martha Stefura. Jak wszyscy młodzi ludzie, lubią muzykę współczesną i uczestniczyć w młodzieżowych „tusowkach" (dyskoteki). Stąd zrodził się pomysł, aby przybliżyć brzmienie najlepszych utworów folkowych młodzieży. Większość repertuaru zespołu - to własne ekspedycyjne nagrania dziewczyn. DoShidSoncia próbuje odtworzyć styl różnych regionów etnograficznych: Połtawa, Polesie, Boikivschyna, Podole.

Dziewczęta uczestniczyły w różnych etnicznych Festiwalach na Ukrainie i za granicą. Najbardziej znane z nich na Ukrainie to - „Kraina Mrij", „Pid kamień", „Zashkiv", „Kosmacz", „Yaremcze", „Etnovyr", „Szewczenko Fest". W Polsce zespół pojawiał się na Jarmarku Jagiellońskim i Mikołajkach Folkowych. Wielokrotnie i przy różnych okazjach członkinie zespołu były przedstawicielkami ukraińskiej kultury poza Ukrainą. Tradycje innych krajów poszerzyły etniczny światopogląd wykonawczyń.

Dziewczyny nie poprzestają na tym, co już osiągnęły i ciągle eksperymentują. Najważniejszym projektem w ich twórczej biografii było połączenie autentycznego śpiewu z autentyczną muzyką instrumentalną i z muzyką rockową na festiwalu w Zashkovi, a także aranżacje i nagranie studyjne kolędy, którą wielokrotnie słyszeli na antenie słuchacze RadioMan i Lwowskiej Chwyli.

 

 

Ukraina w Centrum Lublina: Bitwa sound systemów LSM Sound (Polska) - System/Hucul Calypso (Ukraina)

Hutsul Calypso
Kolorytni i epatażni chłopaki czerniowieckie spotkali się razem w roku 1999 by szokować Ukrainę surrealizmem i własną energią. Zespół Hutsul Calypso powstał w 2000 roku w mieście Czerniowce. Swoją muzykę określa mianem „huculskiego hop-acid-jazzu", a na jej brzmienie wpływ wywarli, między innymi, Chrystal Method i Iggy Pop. Dużo mówi sama nazwa - eklektyczność folku mieszkańców wysp i hołd kulturze miejscowej. To właśnie oni wymyślili styl muzyczny hucuł-hop który powstał dzięki połączeniu karpackiego folku, hip-hopu, JAHzzu i twórczym improwizacjom.
W 2005 roku Hutsul Calypso wydał pierwszą płytę „Live in Club". Kolejna - z 2007 roku - nosi tytuł „Reket Gangstera". Gwiazdy piwnic bukowińskich jeszcze na swoich pierwszych próbach wytworzyli przyszłe przeboje: „Peryferia", „Powiestka" i „Manewry", i nie oczekując za długo zdobyli zwycięstwo na festiwalach „Czerwona Ruta" i „Perłyny Sezonu". Zespół regularnie pojawia się na wszystkich najważniejszych festiwalach w kraju i za granicą. Obecnie trudno jest odnaleźć poważny festiwal ukraiński na którym nie ma „Hucuła Kalipso".
Skład: Bogdan Fedchuk - śpiew, Andrij Rudyk - śpiew, Olexandr Sokil - dj, Valerij Petrovich - sax, Valerij Marchenko - gitara, Sergij Shaliapin - gitara basowa, Valentyn Shaliapin - instrumenty perkusyjne.

 

 

Ukraina w Centrum Lublina: koncert "Koralli"

 

„KoraLLi" (Karpackie Aligatory) - ukraiński zespół grający etno-funk-rock z miasta Iwano-Frankowsk (Stanisławów). Ta banda dzikich Hucułów gra swój ognisty, karpacki rok od 2005 roku. Oryginalne, karpackie instrumenty muzyczne (trembita i drymba) dodają zespołowi charakterystycznego, wszędzie rozpoznawalnego brzmienia i specyficznego wyglądu na scenie. Wykorzystywanie tych tradycyjnych instrumentów w tworzeniu współczesnego młodzieżowego rocka to najsmaczniejszy kąsek w twórczości „KoraLLi".

W niedługim czasie od rozpoczęcia działalności zespół zyskał określenie „ambitno-trembitny", ponieważ w ciągu ubiegłego (2008) roku uczestniczył w kilkunastu ukraińskich oraz wielu zagranicznych festiwalach, np. „Łemkowska Watra" (Żdynia, Polska), „Slawske-Rok" (Sławsko, Ukraina) czy „The Global Battle of The Bands" (Lwów-Kijów, Ukraina).

Skład grupy: Jurko Adamczak (wokal, gitara), Wasyl Juźkow (gitara basowa, skrzypce, back wokal ), Wiktor Kukuruza (perkusja, back wokal), Myszko Adamczak (klawisze, sopiłka, back wokal), Wila Czupak (trembita, drymba (wargan, drumla), back wokal).

 

 

Ukraina w Centrum Lublina. Pokaz filmu "Nastia Woloshyn: ofiara na pokaz"

 

reż. Iwan Fedorych (Fidel Karyj)

Film opowiada historię Ukraińskiej stygmatyczki Nastii Wołoszyn, która urodziła się 17 października 1917 roku. Była służącą u gospodarza Waczky we wsi Młyny, kiedy otrzymała stygmaty w roku 1935. Ponieważ koło domu, w którym mieszkała zaczęły gromadzić się tłumy, władza umieściła ją w szpitalu psychiatrycznym w Jaworowie, a później na Kulparkowie we Lwowie. Tam zainteresował się nią znany teolog o.Gawryjił Kostelnyk. Z jego pomocą i za wstawiennictwa metropolity Andrzeja Szeptyckiego Nastia opuściła szpital. W roku 1936 wstąpiła do klasztoru sióstr Bazylianek.
Ciągle przeżywała mistyczne "ekstazy", podczas których pozostawiała ciało, przeżywała pasję Chrystusa oraz obcowała ze świętymi i aniołami. W 1949 roku zesłano ją na 7 lat na Sybir. Po powrocie na Ukrainę prowadziła bogobojny sposób życia. Nastia Wołoszyn zmarła 9 stycznia 1994 roku w dzień świętego męczennika Stefana.

Za osnowę filmu o Ukraińskiej stygmatyczce reżyserowi posłużyły książki o.Kostelnyka, wspomnienia znajomych stygmatyczki, jej bliskich oraz komentarze naukowców i osób duchownych.